360 godzin
15 dni - Wielki Tydzień + Oktawa Wielkanocy
Prefacja
przeznaczona na pierwsze trzy dni Wielkiego Tygodnia stanowi mapę dla naszej wędrówki
z Jezusem. Konkretnie brzmią słowa, że przed nami dni „zbawczej Męki i
chwalebnego Zmartwychwstania” Jezusa. Jest to także czas dziękczynienia za Jego
zwycięstwo nad tym, co przeraża człowieka i powoduje lęk – śmiercią i Szatanem.
Uczymy się odkrywać, że Odkupiciel dokonał tego dla mojego zbawienia.
W
perspektywie Pierwsza Pieśń o Słudze Jahwe (Iz42,1-7) z proroctwa Izajasza (czytanie
przeznaczone na Wielki Poniedziałek) pozwala mi także
dotknąć wartości powołania, jakim Bóg obdarowuje człowieka.
Mogę te
słowa przyjąć jako skierowane do mnie osobiście, że Bóg „mnie podtrzymuje,
ujmuje za rękę”. Nie jestem sam z doświadczeniem, które pojawia się w moim życiu.
Gdy mam problem mogę śmiało szukać pomocy u Jezusa. To także da śmiałość, że
gdy trzeba, powinienem iść i porozmawiać z drugim człowiekiem.
Będzie to postawa
bliska do tej, którą przyjęła Maria, siostra Łazarza i Marty, gdy gościł u niej
(na 6 dni przez Paschą) Jezus (to już z Ewangelii – J12,1-11). Nie przejmując
się zbytnio spojrzeniem innych, nie zwracając uwagi na ich komentarz czyni
znamienny gest: szlachetnym olejkiem nardowym namaściła Jezusowi nogi.
Pan przyjął
jej posługę. Pozwolił na taki gest. I mi pozwala być blisko. Wykorzystam tę
możliwość?
ks. Łukasz

Komentarze
Prześlij komentarz