Łyknij Świętość

360 godzin  15 dni - Wielki Tydzień +  Oktawa Wielkanocy "A była noc” (J13,30). Krótkie zdanie opisujące scenerię (oprócz tej z Wieczernika), kiedy Judasz postanowił zdradzić Jezusa. Rozgrywa się dramat. Nie tylko wtedy. Dzisiaj także. W moim sercu również. Dzisiaj w różny sposób można sprzedać Jezusa. Najczęściej wybierając grzech. Sytuacja jest niebezpieczna gdy upadając nie chcę powstać. Gdy taki styl mi odpowiada, gdy dobrze mi jest.   I rodzą się pytania: o sens, o zdolność przebaczenia, o możliwość powrotu do Boga. Ta droga nigdy nie jest zamknięta. ON CZEKA; nie chce mnie stracić. Judasz choć był blisko Pana, zamknął serce na Jego obecność. DLACZEGO? – już teraz na odpowiedź za późno. A ja gdy GO zostawię, wybiorę zło, obym otrzymał dar skruchy. Dar bezcenny. Tak jak bohaterski na początku Piotr; później „załatwiony” przez prostych ludzi, swoim „nie znam tego człowieka…”; „nie znam Go…”. Choć wyparł się Mistrza, pokazał trwającą przez wieki posta...

360 godzin  15 dni - Wielki Tydzień +  Oktawa Wielkanocy Prefacja przeznaczona na pierwsze trzy dni Wielkiego Tygodnia stanowi mapę dla naszej wędrówki z Jezusem. Konkretnie brzmią słowa, że przed nami dni „zbawczej Męki i chwalebnego Zmartwychwstania” Jezusa. Jest to także czas dziękczynienia za Jego zwycięstwo nad tym, co przeraża człowieka i powoduje lęk – śmiercią i Szatanem. Uczymy się odkrywać, że Odkupiciel dokonał tego dla mojego zbawienia. W perspektywie Pierwsza Pieśń o Słudze Jahwe (Iz42,1-7) z proroctwa Izajasza (czytanie przeznaczone na Wielki Poniedziałek) pozwala mi także dotknąć wartości powołania, jakim Bóg obdarowuje człowieka. Mogę te słowa przyjąć jako skierowane do mnie osobiście, że Bóg „mnie podtrzymuje, ujmuje za rękę”. Nie jestem sam z doświadczeniem, które pojawia się w moim życiu. Gdy mam problem mogę śmiało szukać pomocy u Jezusa. To także da śmiałość, że gdy trzeba, powinienem iść i porozmawiać z drugim człowiekiem. Będzie to postawa ...

360 godzin  15 dni - Wielki Tydzień +  Oktawa Wielkanocy Tydzień wielki, czas w którym mogę doświadczyć Bożego zwycięstwa i uświadomić sobie przedziwną walkę kiedy „śmierć zwarła się z życiem”. Czy to mnie w jakiś sposób dotyczy? Nawet jeśli tego do końca nie potrafię zrozumieć – mówię TAK! Pewnie trudno było nawet najbliższym z grona Jezusa połączyć w logiczną całość następujące po sobie wydarzenia i postępowanie ludzi. Najpierw intrygi niektórych (pamiętasz: „zamierzali więc Go pojmać…” J7,30; „czemuście Go nie pojmali…” J7,45; „porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego… J8,59; „wydali polecenie, aby każdy ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać.” J11,57). A zachowanie tych, którzy może w ukryciu zaczynali wierzyć, że ON właśnie JEST (pamiętasz: „I uwierzył on sam i cała Jego rodzina.” J4,53; „Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak ten człowiek przemawia.” J7,46; „A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną; nie ...